Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Śniadanie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Śniadanie. Pokaż wszystkie posty

środa, 17 października 2012

Minęło troche czasu od naszych ostatnich domowo - chlebowych wypieków. Brak kulinarnej weny... a może też kilka skutecznie uśmierconych zakwasów... a może jedno i drugie... hmmm
Dzięki Zorze, która znów ogłosiła światową akcję pieczenia chleba, chcieliśmy nadrobić nasze piekarskie zaległości...
To wczoraj, 16 października domowi piekarze i piekarki łączyli się... za pomocą wirtualnej kromki pysznego, chrupiącego chleba... U nas wczoraj miał być piękny Serowy Chleb z Suszonymi Pomidorami i Oliwkami według przepisu Jima Lahey'a. Jednak, ku naszemu zdziwieniu, coś dziwnego stało się z naszym bochenkiem... wyglądał ładnie po wyjęciu z piekarnika, jednak gdy go pokroiliśmy każda kromka była jak kamień a unoszący się zapach przypominał raczej ostry roztwór świeżych drożdży. Nawet po dokładnych oględzinach nie znaleźliśmy żadnego sensownego wytłumaczenia dla kamiennej konsystencji naszego bochenka. Był późny wieczór, zmęczenie dopadało już nieznośnie ale jak tu odpuścić... my nie z tych, co to łatwo odpuszczają... Kornikowe jednogodzinne bułki uratowały dzień :) 



Ekspresowe bułki razowe
(inspiracja: kornikwkuchni.blogspot.com)


Składniki na około 16 bułeczek


240 g ciepłego mleka
115 g wody
1 łyżeczka miodu
55 g masła
1 jajko
400 g mąki pszennej
160 g mąki pszennej razowej 
7g suchych drożdży 
1 łyżeczki soli



mleko do posmarowania
zioła do posypania: oregano, zioła prowansalskie


Drożdże wsypujemy do miseczki, dodajemy połowę ilości ciepłego mleka, mieszamy odstawiamy na 10 minut. Do garnuszka wlewamy resztę mleka, dodajemy wodę, miód i masło, podgrzewamy do momentu, aż mało się rozpuści, odstawiamy do wystygnięcia.
Do dużej miski wsypujemy mąki, dodajemy zaczyn oraz mleko z masłem z garnu. Dodajemy sól, jajko i łączymy wszystkie składniki. Wyrabiamy ciasto przez 5 minut, powinno być elastyczne i trochę lepkie.
Ciasto dzielimy na 16 części, formujemy bułeczki, układamy na blasze wyłożonej papierem do pieczenia. Odstawiamy na 30-35 minut w ciepłe miejsce. Po tym czasie smarujemy bułeczki mlekiem i posypujemy ulubionymi ziołami. Pieczemy przez 10-12 minut w temperaturze 200 stopni. Studzimy na kratce.

Wszystkiego najchlebowszego! 


World Bread Day 2012 - 7th edition! Bake loaf of bread on October 16 and blog about it!


poniedziałek, 8 października 2012

Dzień Dobry! 
Jest poniedziałek godzina 8.30 rano czasu Greenwich... 
Za oknem piekna londyńska jesień, pochmurne niebo, termometr wskazuje 13°C... wygląda na to, że trzeba będzie włożyć do torby parasol... 
Miał być długi i wyczerpujący post o naszych rybnych pasjach a będzie super szybka receptura na naszą ulubioną pastę rybną do kanapek... Kiedyś przekazana mi przez starego przyjaciela rodziny, wielbiciela wędkarstwa, dziś bardzo często gości na naszym śniadaniowym talerzu... 




Ekspresowa pasta do kanapek z sardelami 

250g półtłustego twarogu
1 puszka wędzonych sardeli w oliwie
1/2 małej cebuli
2 jajka
sól i pieprz
świeże bagietki


Cebulę drobno posiekaj. Rozdrobniony widelcem twaróg włóż do miski, dodaj sardele z oliwą z puszki (oliwa doda paście wilgotności). Jajka ugotować na twardo, następnie pokroić drobno lub zetrzeć na grubej tarce i wymieszać z pozostałymi składnikami. Doprawić solą i pieprzem. Wszystko dokładnie ugnieć widelcem. Podawać ze świeżą, chrupiącą bagietką.
** Ze względu na zawartość oliwy w paście, nie ma potrzeby smarowania kanapek masełkiem. ;)


Smacznego!! A do śniadania coś miłego na uspokojenie poniedziałkowo-porannych nastrojów... ;)



czwartek, 4 października 2012

Kto był choć raz w Krakowie, ten wie gdzie sprzedają najlepsze zapiekanki pod słońcem… Oczywiście w ‘Okrąglaku’ u Endziora na Placu Nowym. W samym sercu Kazimierza, jak tylko sięgnę pamięcią (a mogę sięgać już dość daleko) życie towarzyskie tętniło od rana do nocy. Dekadenckie knajpki, w których przesiadywało się do bardzo późnych lub czasem bardzo wczesnych godzin rannych wypełnione były zawsze po krawężniki przed drzwiami… a jak człek się już porządnie napił i wygadał zazwyczaj w okolicach świtu, nadchodził czas na zajęcie swojego miejsca w kilometrowej kolejce do Endziora, po absolutnie wymiatającą zapiekankę z pieczarkami, serem, ketchupem i szczypiorkiem. Była ona pokarmem nie tylko biednego jak mysz kościelna studenta ale też bogatszego przedstawiciela warstwy pracującej. 

Ale kto nie był w Wielkiej Brytanii, to nie wie, że Anglicy też mają swoją genialną zapiekankę. Choć nie można jej kupić w budce przy ulicy ani też nie spotkaliśmy się z nią w standardowym menu porządnego brytyjskiego pubu, to jednak istnieje w świadomości Walijczyków, zwłaszcza tych, którym bieda często zaglądała do garnków… stąd też oryginalna nazwa zapiekanki ‘Welsh rabbit’. Według zabawnego, przeciętnego Walijczyka, wypasiony tost ociekający stopionym cheddarem był jak uczta z pieczonego królika. Nie wiadomo dlaczego, dziś zamiast ‘rabbit’ używa się określenia ‘rarebit’. Ja osobiście wolę tą oryginalną. 



Prawdziwy ‘Walijski Królik’ to gruba kromka stostowanego pieczywa, pokryta kremową mieszanką sera cheddara (Cheshire’a lub Gloucester’a) z jajkiem, musztardą i ciemnym piwem, stoutem. Następnie grillowana i pałaszowana na super gorąco, prosto z pieca. 

I choć sposobów na te zapiekanki jest tysiące, my trzymamy się tej jednej, podstawowej… Czyli:

4 duże kromki chleba 
200g sera Cheddar lub Leicester 
1 jajko 
1 łyżka sosu Worcestershire 
Szczypta pieprzu Cayenne 
½ łyżeczki musztardy 
30 ml ciemnego piwa (Stout) 
Odrobina masła 


Pod rozgrzanego grilla włożyć kromki chleba posmarowane masłem. W międzyczasie, do miski zetrzeć cały kawałek sera, wbić jajko dodać sos Worcestershire, musztardę i przyprawy. Dokładnie wymieszać by zrobiła się jednolita masa. Jeśli masa jest zbyt sucha, można dodać jeszcze jedno jajko. Delikatnie wypieczone chlebki wyciągnąć z piekarnika i wysmarować obficie masą serową. Włożyć ponownie do piekarnika i piec tak długo, ‘na oko’ aż ser się całkowicie rozpuści a nasz Rabbit będzie miał piękny złocisty kolor. I gotowe!

*** Fajny artykuł o serowych przyjemnościach jest tutaj, gorąco polecamy. 




sobota, 21 stycznia 2012



Na blogach kulinarnych i forach widzę spory o pochodzenie cebularzy. Jedni mówią, że Lublina, inni że z Zamościa, a jeszcze inni, że z Podlasia…
A co legenda na to? A legenda mówi, że placki z cebulą, pieczone na skraju szabaśnika wywodzą się z kuchni żydowskiej. Ich początki sięgają czasów Kazimierza Wielkiego. Być może wypiekała je królowi Esterka, kazimierska kochanka króla.
Z domowego przysmaku w XIX wieku stały się "przebojem” żydowskim piekarni na Starym Mieście w Lublinie i Wieniawie.
‘Ja jadłem przed wojną cebularze, to cebularz był taki duży i on był tutaj podziurawiony w środku. Podziurawiony chyba nożem, posypany tą cebulą. Ale w tym miejscu, gdzie był podziurawiony, on w ogóle nie wyrastał i był cienki i chrupiący, a tylko obrzeże było wyrośnięte. Jak się takiego cebularza posmarowało masełkiem to pycha. A dzisiaj to jest taki "klajster”. To nie są cebularze’ – wspomina  Waldemar Greszta. (Teatr NN, Historie mówione).
Cebularze robiono przed wojną w Kazimierzu, Piaskach, Szczebrzeszynie. Dziś wypieka je kilkadziesiąt piekarni w regionie. Opowiadają też, że ten placek z cebulą nie ma sobie równych i cała Lubelszczyzna jest z niego tak dumna, jak górale z oscypka. Dlatego też od kilku lat jest wyrobem markowym, właśnie jak oscypek.
Oryginalnie receptura zawiera mąkę krupczatkę, drożdże, mleko, jajko, sól i cukier, no i masło. A i kształt placka jest tu bardzo ważny. Te Podlaskie są jak małe drożdżowe bułeczki nadziewane lekko smażoną cebulą. Do ciasta dodaje się śmietany, wycina szklanką placuszki, nakłada cebule przesmażoną z solą, pieprzem i majerankiem, formuje małe kuleczki, z wierzchu smaruje się je żółtkiem i piecze kwadrans do uzyskania złocistego koloru.


My skorzystaliśmy z receptury na ciasto, którą znaleźliśmy tutaj. Z braku maku, wykorzystaliśmy kilka innych składników, które wkomponowały się świetnie. Tak więc powstała nasza wersja cebularzy, która zawiera…
250 g mąki pszennej
1 łyżeczka drożdży instant
2 łyżeczki cukru
1/2 szklanki mleka
1 jajko
1/2 łyżeczki soli
3 łyżki masła
Duży pęczek cebulki dymki
2 łyżki oleju
3 duże ząbki czosnku
1 łyżeczka płatków chilli
Sól i pieprz

Do miski przesiewamy mąkę. Robimy wgłębienie. Wlewamy część letniego mleka, wsypujemy cukier i drożdże. Lekko mieszamy zagarniając odrobinę mąki. Posypujemy lekko mąką i odstawiamy na kilka - kilkanaście minut, aż zaczyn zacznie pracować. W między czasie roztapiamy masło. Do wyrośniętego zaczynu dolewamy ostudzone masło i sól. Jajko lekko ubijamy. Zostawiamy odrobinę jajka do posmarowania, a resztę wlewamy do mąki. Stopniowo dolewamy mleko i mieszamy. Wyrabiamy ciasto (ja wyrabiałam 5 minut w robocie, ale można też wyrabiać ręcznie). Ciasto ma być elastyczne. Wyrobione ciasto odkładamy do miski nasmarowanej olejem, przykrywamy i odstawiamy w ciepłe miejsce do wyrośnięcia. Ciasto powinno podwoić swoją objętość. U nas około 1,5 godziny w ciepłym miejscu (w pobliży boilera).
W między czasie kroimy cebulkę w drobną kostkę. Podsmażamy cebulę na małej ilości oleju wraz z wyciśniętym czosnkiem i płatkami chilli. Kiedy cebula już zmięknie doprawiamy solą i świeżo zmielonym pieprzem. Odstawiamy do wystudzenia.
Wyrośnięte ciasto dzielimy na 6 równych części. Z każdej forujemy kulę i wałkujemy delikatnie na płaski placek. W między czasie nagrzewamy piekarnik do 200 stopni. Każdy placek po brzegach smarujemy pozostałym jajkiem. Na środek każdego placka wykładamy farsz cebulowo - czosnkowy. Pieczemy w 200 stopniach przez około 25 minut, aż się zarumienią.
Takie słone cebularze są świetną zakąską do piwa i wieczornego, domowego seansu filmowego.



*** A z ogłoszeń parakulinarnych, to ostatnio znaleźliśmy się w internecie, w jednym z artykułów na portalu Ugotuj.pl. Jest nam bardzo miło, i nieskromnie życzymy sobie więcej taki odniesień do kuilnarnych impresji. :) 




niedziela, 16 października 2011


Od zarania dziejów chleb miał bardzo ważne znaczenie w życiu człowieka – nie tylko był podstawowym pożywieniem, ale również miał wymiar symboliczny. Jego symbolika jest niezwykle bogata. Chleb, często uważany był za pokarm niezwykły, szlachetny i w wielu kulturach, zwłaszcza chrześcijańskich za święty. Oznaczał on płodność, mądrość i dostatek. Dlatego też spożywano go podczas ślubowań i przysiąg. Chleb traktowany jest również jako symbol godności i wartości ludzkiej pracy… a zwyczaj dzielenia się chlebem przetrwał do dziś i symbolizuje przyjaźń oraz gościnność. Zdarza się niekiedy, że dzielimy się chlebem bardziej z tradycji niż 'ze szczerego serca'. Mam jednak nadzieję, czego wszystkim nam życzę, że życzliwie wyciągnięta dłoń z kawałkiem pachnącego bochenka, będzie potrafiła przełamać nawet najbardziej zgorzkniałe serca. Zgodnie z tym pięknym zwyczajem, dzielimy się dzisiaj (online) ze wszystkimi domowymi piekarzami świata, kromką naszego pysznego chleba z płatkami owsianymi…

Wszystkim piekarzom, życzymy udanych i pięknych bochenków!!!


Chleb z płatkami owsianymi
Przepis pochodzi z książki J. Hamelmana "Bread"/znaleziony u Polki

375g białej pszennej mąki chlebowej
125g mąki pszennej razowej (100%)
83g płatków owsianych
313g wody (o temp. 24C)
50g mleka
33g płynnego miodu
33g oleju roślinnego
11g soli
1 1/2 łyżeczki drożdży instant

Płatki owsiane zalać ciepłą wodą i zostawić na 20 minut. Gdy zmiękną do płatków dodać resztę składników i wszystko dokładnie wymieszać. Następnie zagnieść średnio luźne ciasto, delikatnie lepkie od miodu. Miód nada również naszemu chlebkowi piękny kolor. 
Miskę z ciastem przykryć lnianą ściereczką i pozostawić w ciepłym miejscu do wyrośnięcia na 2 godziny. Po 1 godzinie leżakowania ciasto powinno się odpowietrzyć poprzez ponowne ugniatanie (wystarczy kilka ruchów). Gdy ciasto podwoi swoją objętość, na opruszonym mąką blacie, lekko ukształtować okrągły bochen i dla upiększenia zwilżyć jego powierzchnię wodą (ja to zrobiłam własnymi rękami) a następnie posypać płatkami owsianymi. Tak przygotowany, przykryć ściereczką i pozostawić do ponownego wyrośnięcia przez ok. 1,5 godziny.
Chleb może być pieczony na blasze. Jednak my użyliśmy kamienia do pizzy, który należy włożyć do zimnego piekarnika tak, by rozgrzewał się razem z nim. Nagrzać piekarnik do 240st C i piec przez 15 minut, następnie zmniejszyć temperaturę do 220st C i dopiekać jeszcze 10-15 minut.

Wspaniałego Dnia Chleba 2011!!!

p.s. Polko, dziękujemy bardzo za inspiracje Twoim chlebkiem 'Vermont Sourdough' - jednak niestety w ostatnim okresie czasu uśmierciliśmy dwa zakwasy wiec sama rozumiesz... :) jak tylko wychodujemy nowy, napewno wypróbujemy! 

Bake Bread for World Bread Day 2011

piątek, 30 września 2011


Podczas gdy wszyscy wokół zachwycają się specjałami kuchni zachodniej, śródziemnomorskiej, chińskiej i indyjskiej…. Ja z Karolką wracamy do naszych rodzimych wschodnioeuropejskich tradycji…. Ja i Karolka to żywy dowód na wieloletnią, piękną przyjaźń na odległość… oddzielone tysiącami kilometrów i tak spotykamy się by razem kucharzyć… 

… na kuchennym blacie laptop i my, w małym okienku skypa… starannie studiujemy przepis z malutkiej karteczki, który Karolina kiedyś spisała z relacji swojej babci Hani, która to otrzymała go ponoć od swojej mamy Wandy, czyli Karoliny prababci. W międzyczasie opowiadając sobie nowinki ostatnich dni. Po kolei mieszamy składniki: mąkę, mleko, drożdże, roztapiamy masło. Popijamy herbatę z cytryną… rozmawiamy o kwiatach i ziołach, wkładamy wyrobione bułeczki do piekarnika i czekamy, chwila na ploteczki o wszystkim i o niczym… pogoda dziś jest wakacyjna… nie możemy się nadziwić, że kilka dni temu wkładałyśmy jesienne ciuszki… jednocześnie wyciągamy nasze bułeczki i zapach jest piękny, nie możemy się nadziwić… ach i och.. robimy zdjęcia, ustawiamy monitory naszych komputerków by pochwalić się nawzajem naszymi wypiekami… podekscytowane… zupełnie jakbyśmy były tuż obok siebie… jak te buchty, które łączą się w trakcie pieczenia… 


Od Karolki Mamy dostaje maila z rodzinną opowiastką związaną z buchtami… Cytuję za autorką: ‘Zawierucha wojenna rzuciła prababcię Kajki (czyli moja Babunię) do słowackiej Cadcy. Buchta to tamtejsza (znana też na naszym Śląsku Cieszyńskim) wersja drożdżówki, na którą przepis (a tak naprawdę jego brak) jest przenoszony w naszym domu z pokolenia na pokolenie. Od dzieciństwa uczyłam się, jak należy ją robić. Ot, zwykłe drożdżowe, ale nie każdy przepis zaczyna się od sakramentalnego: "posól garnek". I też, mimo szczegółowych instrukcji, ile i czego na oko domieszać, niewielu się udaje. Myślę, że cała tajemnica tkwi w sumiennym ręcznym wyrobieniu ciasta (żaden mikser, ani inna cud-maszyna!) tak, aby "nabrało" jak najwięcej powietrza. Czyli odrobinkę serca należy dorzucić . W buchcie rozsmakowani są wszyscy bliscy znajomi, a stała sie sławna, gdy jeden z przyjaciół zażyczył sobie jej w prezencie ślubnym. Zapach ciepłej jeszcze drożdżówki dostarczonej na uroczystość kościelną, skutecznie rozproszył nie tylko Pana Młodego. Nazwa jest idiomem. Tak samo brzmi w Czechach, Słowacji i Polsce. Udanych wypieków, cieszę się, że nasz domowy specjał wędruje w świat! I smacznego oczywiście. 
Całusy dla Was i przytulanki – Maryla.’ 
Rozmarzyłam się... 



Buchty z powidłami węgierkowymi. 

1/8 l mleka 
20 g świeżych drożdży 
75 g cukru (dać połowę i ewentualnie dosypać wg uznania) 
80 g masła 
400 g mąki pszennej 
2 jajka 
Szczypta soli 
120 g powideł śliwkowych (u mnie własnej roboty, ale o tym w następnym poście, a u Karolki świetne powidła firmy Łowicz). 


Do obtoczenia: ok. 1/4 kostki masła rozpuszczonego w rondelku 

Na kruszonkę: 2 łyżki stołowe masła rozpuszczonego w garnuszku, 4 łyżeczki cukru, 2 łyżki mąki, 1 łyżeczka cukru waniliowego. Wymieszać wszystkie składniki do uzyskania grudkowatej konsystencji. 

Podgrzać mleko. Drożdże rozkruszyć w miseczce i wymieszać z połową podgrzanego mleka i 1 łyżką cukru. W dużej misce na sam spód wysypać szczyptę soli (u nas ok. ½ łyżeczki) Przesiać mąkę. Zrobić w mące dołeczek i do niego wlać drożdże z mlekiem i przysypać je mąką. Odstawić do wyrośnięcia na 15 minut w ciepłym miejscu. 

W małym rondelku rozpuścić masło. 

Do miski z mąką i drożdżami dodać 1 żółtko i 1 jedno jajko. Dodać resztę cukru i mleka. Za pomocą drewnianej łyżki, wykonując ruchy jakby od spodu ciasta, wyrobić na gładką masę. Przy tego rodzaju mieszaniu można zobaczyć jak ciasto ‘bąbluje’ – odpowietrza się (to dobry znak). Następnie wlewać rozgrzane (ale nie gorące) masło po ściankach miski i wykonując te same ruchy łyżką od spodu szybko wyrobić na gładką masę. Ciasto powinno być gęste tak by można było łatwo formować kulki. Opcjonalnie, można dodać rodzynki uprzednio wymoczone w mleku i osuszone. Miskę nakryć i postawić w ciepłe miejsce na co najmniej godzinę. Ciasto powinno podwoić objętość. 

Piekarnik rozgrzać do 180 st C. Wysmarować formę (okrągłą lub keksówkę) i obsypać mąką. 

Masło (100 g) rozpuścić na patelni i wysmarować nim dłonie tak by ciasto się do nich nie lepiło. Ciasto delikatnie nacisnąć i podzielić na 8 dużych porcji. Z każdej zrobić kulkę a do środka wcisnąć łyżeczkę powideł śliwkowych. Każdą z kulek obtoczoną w maśle umieścić w formie (piekłam w okrągłej tortownicy o średnicy 23 cm, a Karolina w dużej keksówce). Odstawić do wyrastania na 15 - 30 minut. Następnie, za pomocą pędzelka kuchennego wysmarować każdą kulkę białkiem z jajka i posypać kruszonką. 

Piec 30 minut. 


Pięknego Weekendu! 



wtorek, 20 września 2011


Jakiś czas temu nabyliśmy książkę Jeffreya Hamelmana o sztukach wypiekania chleba. Pisaliśmy o niej tutaj. Muszę jednak przyznać, że jest ona dość wyrafinowana jak dla początkujących domowych piekarzy jak my. Jest ona świetną encyklopedią niezbędnej wiedzy w zakresie pieczenia, hodowania zakwasów i formowania pięknych bochenków. Jednak, skomplikowane, czasochłonne receptury, minimalna ilość zdjęć, konieczność posiadania zakwasu w wielu wypiekach oraz wiele (niezgłębionych jeszcze przez nas) zagadnień, sprawia, że książka jest przeznaczona dla wykwintnego piekarza. Co zresztą objawiło się w kilku niestety nieudanych wypiekach… O rany, jak sobie przypomnę pierwsze bagietki według Hamelmana – nie dałoby się ich nawet piłą tarczową przekroić hehehe… Ale przecież nie od razu Rzym zbudowano, prawda? 

Nie poddając się, dziś znowu zajrzałam do księgi J.H z zamiarem ponownej pruby – chleb z pieczonymi ziemniakami od razu przykuł moją uwagę a skoro obiecałam, że wszystkie wrześniowe wpisy będą w pewnym stopniu poświęcone ziemniakom, to niech tak będzie! A do tego przepis nie wymagał użycia zakwasu chlebowego, który ostatnio niestety mi obumarł :( Wczytując się w przepis trochę się obawiałam, że znów może mi nie wyjść… więc zajrzałam do Liskowej Pracowni Wypieków i oczywiście znalazłam tam uproszczoną wersję tegoż samego chleba. Liskowy przepis różni się tym, że nie wymaga zrobienia zaczynu na dzień przed pieczeniem. Ale Jeffreyowa opcja pieczonych ziemniaków (u Liski gotowanych) w składzie chleba podobała mi się zdecydowanie bardziej. Proces pieczenia ziemniaków wydobywa i podkreśla ich smak, co lubię w nich najbardziej, no i do tego chrupiąca skórka… Hamelman podaje jeszcze kilka innych propozycji składnikowych - czosnek i rozmaryn, które pięknie wkomponowały się w całą recepturę. 
Równanie przedstawia się tak: 

Prostota przepisu Liski + Pieczone ziemniaki z czosnkiem i rozmarynem Hamelmana = Pełny Sukces!! 


Chleb z pieczonymi ziemniakami 

100 g ziemniaków 
400 g pszennej mąki chlebowej 
200-250 ml wody 
1,5 łyżeczki soli 
1 łyżeczka cukru 
1,5 łyżeczki drożdzy suszonych 
3 łyżki oliwy z oliwek 
3 ząbki czosnku 
2 gałązki świeżego rozmarynu 


Ziemniaki umyć, osuszyć i pokroić w małe kosteczki. Piec na blasze razem z czosnkiem i rozmarynem oraz kilkoma łyżeczkami oliwy na rozgrzanym grillu. Następnie, ostudzić ziemniaki i zagnieść niedbale widelcem. Spaloną skórkę pozostawić (ona nada chlebowi ładniejszego koloru). 
W dużej misce połączyć wszystkie składniki. Wodę należy dolewać stopniowo, jej ilość zależy od rodzaju mąki. Zagnieść gładkie i sprężyste ciasto (ręcznie lub mikserem). Przełożyć do miski wysmarowanej oliwą, przykryć folią i odstawić do wyrastania na godzinę. Następnie z ciasta uformować okrągły bochenek, który przełożyć do koszyczka lub miski wysypanej mąką. Odstawić do wyrastania na 45-60 minut. Kamień do pizzy (jeśli nie mamy, wystarczy blacha wyłożona papierem do pieczenia) wstawić do piekarnika i nagrzać do 240 st C. Wyrośnięty bochenek przełożyć na rozgrzany kamień, spryskać ścianki piekarnika wodą ze spryskiwacza lub na dno piekarnika wsypać ok. 1/2 szklanki kostek lodu. Po 10 minutach, zmniejszyć temperaturę do 210 st C i dopiekać kolejne 15-25 minut, do zrumienienia bochenka. Upieczony chleb przełożyć na kratkę kuchenną i ostudzić przed pokrojeniem. 



Smacznego!


Wykwintnym i bardziej doświadczonym piekarzom domowym z chęcia polecam książkę Jeffreya Hamelmana 'BREAD. A baker's book of techniques and recipes'. 




środa, 3 sierpnia 2011

No i stało się... postanowiłam nauczyć się piec ciasta… nigdy jakoś nie miałam duszy ani też zacięcia do pieczenia a pierwsza i jedyna próba upieczenia Murzynka zakończyła się totalną porażką. Murzynek niestety miał konsystencję płynną i można go było pić z kubeczków…. Heheheheh
Tym sposobem, porzuciłam wszelkie próby pieczenia na parę lat. No ale skoro udało mi się wypiec kilka pięknych bochenków chleba na własnej roboty zakwasie to czemu miałoby się nie udać z chociażby prostymi ciastami, pomyślałam… no i udało się!! Parę dni temu delektowaliśmy się smacznym i solidnej konsystencji, własnego wyrobu chlebkiem bananowym. Wybrałam go tylko dlatego, że receptura na niego jest dziecinnie prosta i do tego jeszcze banany… kto nie lubi bananów? To jedne z tych owoców, z których można zrobić absolutnie wszystko – od koktajli, po desery na zimno i na ciepło z grilla, ciasta i muffiny… zaobserwowałam nawet jak Brytyjczycy zajadają się z rana podwójnymi tostami przełożonymi plastrami bananów… jednym słowem czego dusza zapragnie!!!
I jak zawsze przed wielkimi próbami przeszukałam Internet wszerz i wzdłuż i znalazłam świetny przepis, którego efekty widać poniżej. Jest idealny na śniadanie, czy też niezapowiedzianą niedzielną wizytę przyjaciół…. Dosłownie ekspresowy….


Chleb Bananowy

Składniki na 1 duży lub 2 małe bochenki
Nagrzać piekarnik do 180 stopni.

W jednej misce wymieszać:
4-5 łyżki miękkiego masła
2 jajka
2 lub 3 bardzo dojrzałe banany
2 /3 szklanki cukru (według uznania)

Użyć wyciskarki do ziemniaków, widelca, lub blendera do zmiksowania bananów i wymieszać dokładnie składniki razem. Lepszy efekt dają niewielkie (1 cm) kawałki banana w cieście ale większość powinna mieć konsystencję papki.
W drugiej misce połączyć:
1 1/3 szklanki mąki pszennej
3/4 łyżeczki soli
1/2 łyżeczki sody oczyszczonej
1/4 łyżeczki proszku do pieczenia
1/2 łyżeczki cynamonu (opcjonalnie)

Połączyć mokre i suche składniki i wymieszać do otrzymania jednolitej masy. Dodać garść posiekanych i uprzednio zapieczonych w piekarniku orzechów włoskich lub pekanów ( u mnie włoskie). Wlać ciasto do wysmarowanej masłem formy i piec w rozgrzanym piekarniku. Małe chlebki około 30 minut, normalnej wielkości bochenek 50 minut. Po tym czasie można sprawdzić konsystencję drewnianą pałeczką – gdy będzie sucha – nasz bochenek jest gotowy. Wtedy wyjąć z piekarnika i studzić na kratce. Chlebek smakuje wyśmienicie zarówno na ciepło jak i na zimno.

Smacznego i miłego wieczora wszystkim domowym kucharzom i piekarzom!! 

poniedziałek, 18 lipca 2011


Wróciliśmy… Po kilku miesiącach blogowej nieobecności znów jesteśmy… Śmiejemy się z Jarkiem, że to chyba zaczyna być nasz rytuał, że każdego roku, w okolicach maja nasza kulinarna aktywność chowa się do swych zakamarków, książki kucharskie oblekają się warstwą przyjemnego kurzu, prawie codziennie krzyczący robot kuchenny nagle nie chce wydobyć z siebie nawet szeptu, rozmaitość produktów i przysmaków zalegających w szafkach nie robi na nikim żadnego wrażenia a nasza kulinarna fantazja i pisarska wena jadą na wakacje… nawet podglądane od czasu do czasu ulubione blogi jakoś nie wzbudzają większych emocji… czy to brak czasu, czy pozimowe zmęczenie – kto to wie…  no cóż, czas wracać z tych wakacji, fantazjo!!!! No i tak dzisiaj w kuchni jakby huragan przeleciał – robot już wystukuje swój rytm, na lodówce stoi laptop wyświetlający pięć różnych receptur na muffiny, garnki i miski obijają się o siebie, zapach cynamonu roztacza się w powietrzu i ja… Podekscytowana i zniecierpliwiona stoję przy piekarniku i przeszyta dreszczykiem kulinarnej emocji czekam na cynamonowo – śliwkowe muffiny….



Cynamonowo – Śliwkowe Muffiny

Składniki na 12 muffinów:
2 szklanki mąki
1 łyżeczka proszku do pieczenia
1 łyżeczka sody oczyszczonej
2 jajka, roztrzepane
120 g drobnego cukru
1 łyżeczka cynamonu
pół szklanki oleju
300 g jogurtu greckiego
5 śliwek, pokrojonych na małe kawałki

Do posypania:
1/4 szklanki cukru demerara

Przygotowanie:
Tradycyjnie - w jednym naczyniu wymieszać składniki suche, w drugim mokre, połączyć razem, dodając na koniec śliwki.
Ciasto nałożyć do muffionwej formy, każdego muffina posypać cukrem demerara,  piec około 25 minut w temperatutrze 190ºC. Poczekać chwilę zanim przestygną, potem wyciągać z formy. Studzić na kratce.

Smacznego :)


sobota, 5 marca 2011

O rany co to był za tydzień... Dziwny... Dziś sobota czy niedziela... bo już straciłam poczucie czasu?

W poprzednim tygodniu wszystko jakby się powywracało do góry nogami - senne dnie, potem bezsenne noce, pogoda nie chce współpracować - jednego dnia świeci słońce i już wyciągamy ekwipunek by rozpocząć sezon balkonowy... następnego dnia zimowe płaszcze otulają nas po same uszy... 

opuściłam trzy zajęcia z yogi... BARDZO ŹLE :(

nie ugotowaliśmy nic szczególnego - same proste, super ekstra szybkie potrawki, jedząc pewnie też w tempie ekspresowym... nie pamiętam... no właśnie nie pamiętam czym karmiliśmy ciało w poprzednim tygodniu...

pamiętam, że napisałam egzamin, którego bałam się jak diabli... wychodząc z sali emocje odeszły bezpowrotnie... BARDZO DOBRZE!!!

dostaliśmy wiele odpowiedzi i pięknych słów od znajomych i nieznajomych w sprawie naszego apelu o pomoc dla Jarka siostry, za które jesteśmy bardzo wdzięczni...

Tydzień zakończył się wizytą dawno niewidzianego przyjaciela i filmową nocą, okraszoną długimi dyskusjami, wytrawnym jedzenim i butelką ulubionego Pinot Grigio....

... a dziś relaks... flanelowa piżama, (prawie) zakopiańskie kapcie, ulubiony pled, wieeeelki kubek herbaty z cytryną, wygodna sofa i wichura za oknem... a niech sobie wieje.... :) 

i wytrawny bochen z suszonymi pomidorami, oliwkami, świeżym rozmarynem i mozzarellą.... 


Przepis wyśledzony kilka tygodni temu u Polki, potem zapomniany, i znaleziony ponownie przypadkowo na BBC Good Food, troszkę przez nas zmodyfikowany, co było związane z aktualną zawartością lodówki... tak więc świetny by go zmieniać w miarę gustów... My idąc za radą Polki, pozostawiliśmy bochen w piekarniku aż do całkowitego wystygnięcia by nie opadł.... i nie opadł!!!! 

100 ml oliwy z oliwek, plus trochę do smarowania formy
200g mąki pszennej
2 duże gałązki świeżego rozmarynu
3 duże jaja, lekko roztrzepane
100ml mleka sojowego (w orginale krowie mleko)
garść czarnych oliwek bez pestek plus extra mała garść zielonych oliwek (opcjonalnie)
100g suszonych pomidorów w oliwie, z grubsza posiekanych i osuszonych z oliwy
120g mozzarelli (lub innego ulubionego sera)
szczypta soli
1/2 łyżeczki białego pieprzu


Rozgrzać piekarnik do 190stC (z termoobiegiem 170stC). Wysmarować foremkę oliwą i obsypać bułką tartą lub grubo zmieloną mąką kukurydzianą. 
Pomidory i oliwki odcedzamy na papierowych ręcznikach i kroimy niedbale. Ser ścieramy na grubej tarce. W misce mieszamy mąkę i proszek do pieczenia. Dodajemy pozostałe przyprawy i zioła (według uznania, najlepiej świeże). 
W oddzielnej misce ubijamy jaja z oliwą i mlekiem. Następnie mieszamy ze sobą suche i mokre składniki receptury i mieszamy delikatnie drewnianą łyżką. Dodajemy ser, pomidory i oliwki, pozostawiając troszkę z każdego by udekorować wierzch. Przelewamy mieszanine do foremki i dekorujemy resztką pomidorów, oliwek i sera. Pieczemy około 40 minut (do suchego patyczka) oraz aż wierzch będzie chrupki i złocisty.


Smacznego i relaksacyjnego weekendu!!!


niedziela, 20 lutego 2011


Dziś będzie szybko... A nawet super szybko... Macie czasem tak, że zajęć i obowiązków jest tyle, że najchętniej wydłużylibyście dobę do 72 godzin...? No właśnie ja mam tak w tym tygodniu... wielki egzamin na uczelni już za pasem, mózg paruje, jeszcze tyle cennej wiedzy do zgłębienia a czasu jak na lekarstwo... Od kilku dni na stole goszczą tylko szybkie obiady albo jednogarnkowce.... trzeba jakoś przetrwać - byle do wtorku... dlatego dziś super szybkie jaja.... :) Jaja z foremki...




Jaja z foremki
zainspirowane przepisem Cenk'a

6 dużych jaj
3 duże pomidory
3 ząbki czosnku
świeża bazylia
sól i pieprz do smaku
kilka plastrów pastirmy (wędzonych plastrów wołowiny)
oliwa z oliwek
odrobinka parmezanu

Rozgrzej piekarnik do 180 stopni.

Aby przygotować trzyminutowy sos pomidorowy, pomidory obrać i wycisnąć sok, usunąć nasiona (jeśli robisz to w misce, można użyć soku i nasion później do sałatki). Posiekać drobno pomidory i gotować z 1 łyżką oliwy z oliwek przez około 2 minuty. Doprawić czosnkiem, solą i pieprzem i odłożyć na bok.

Formę do muffinów lub szklankę do sufletów wysmarować oliwą z oliwek, każdą foremkę wyłożyć plasterkami pastirmy wewnątrz, tak żeby wystawała ponad krawędzie foremki ale należy uważać, aby nie pozostawić szczeliny pomiędzy plastrami.

Na warstwie plastrów pastirmy dodać łyżeczkę sosu pomidorowego i jajka na wierzchu. Doprawić solą i pieprzem do smaku i piec w rozgrzanym piekarniku przez około 10 minut. Po wyjęciu z piekarnika, posypać startym parmezanem i podawać na gorąco.

Świetne ze świeżym pieczywem albo jako alternatywa do jaj sadzonych, które zazwyczaj w naszych domach podawało się z gniecionymi ziemniaczkami i warzywami na parze i oczywiście zsiadłym mlekiem. Świetna pożywka dla głodnego mózgu... :)

Smacznego i spokojnej ciepłej niedzieli!

sobota, 15 stycznia 2011



Co za deszczowy dzień... Już z samego rana musiałam stoczyć walkę z samą sobą by wydostać się z ciepłego, przytulnego łóżka... Leżenie w łóżku wydawało się być najlepszym wyjściem po całym tygodniu pełnym wrażeń i wypełnionym obowiązkami. A jednak postanowiłam zrobić sobie mały spacer - już było prawie popołudnie, gdy gotowa do wyjścia usłyszałam zza okien burzę, strugi deszczu wręcz waliły o szyby okien... No to pięknie, teraz to ja nigdzie nie ide, pomyślałam!!! Zwykle lubię gdy pada deszcz - lubię jego zapach i nawet lubię się czasem potaplać w kałużach... jak w dzieciństwie... 

Ale nie dzisiaj!!!! Dzisiejszy dzień jest zdecydowanie jednym z tych dni kiedy nie mam ochoty zmoknąć, nie mam ochoty wkładać kaloszy, a już tymbardziej romantycznie cieszyć się deszczowym zapachem. Powiedzmy sobie szczerze... Wolałabym zostać w domu, patrzeć na deszcz przez okno mojego pokoju, czytać książkę, popijać gorącą herbatę z cytryną (a nawet jej hektolitry) i przytulać się do puszystego koca... I to jest właśnie to co dziś robiłam cały dzień... I mozna by pomyśleć - co za leniwy dzień! ale nie do końca ... Zrobiłam też coś pożytecznego... :) upiekłam te francuskie bułeczki! Najprostszy przepis jaki kiedykolwiek widziałam - wymaga mniej czasu i jest gotowy w 2 - 3 godziny ... Po prostu idealny na jeden z tych dni.... :)


FRANCUSKIE BUŁECZKI
przepis znaleziony w 'Moje Wypieki'

Składniki na 10 bułeczek:

400g mąki chlebowej
11/2 łyżeczki soli
1 łyżeczka cukru
15g drożdży instant lub 30g świeżych
120ml ciepłego mleka
175ml letniej wody


Mąkę przesiać z solą do dużej miski, dodać cukru, po środku zrobić wgłębienie. Drożdże rozpuścić w mleku, wlać do dołka, lekko posypać z wierzchu mąką i zostawić w temperaturze pokojowej na 15 - 20 minut. Następnie wlać wodę, wymieszać, formułując wilgotne, miękkie ciasto. Wyrabiać na stolnicy lekko posypanej mąką przez 8 - 10 minut, aż stanie sie gładkie i elastyczne. Włożyć do miski, przykryć ręczniczkiem i zostawić do podwojenia objętości w ciepłym miejscu (około 1,5 godziny). 

Ciasto wyłożyć na stolnicę, lekko ugnieść i pozostawić na 5 minut, by "odpoczęło". Podzielić na 10 części (u mnie wyszło 9), z każdej z nich uformować w dłoniach kulkę, a następnie lekko rolować, by nadać bułeczce owalny kształt. Wierzch delikatnie obsypać mąką, układać na blaszce w dużych odstępach. Przykryć ręczniczkiem i zostawić do wyrośnięcia na 30 minut (bułeczki powinny podwoić objętość). Po tym czasie w bułeczce zrobić głęboki "przedziałek" (aż niemal do samej blachy); ja zrobiłam go końcem drewnianej łyżki, można też kantem. Ponownie odstawić do wyrośnięcia na 15 minut.

Piekarnik nagrzać do 230ºC, na dole umieścić pojemnik żaroodporny z wodą. Wstawić wyrośnięte bułeczki i piec około 13 - 15 minut na złoty kolor.

A Wy jak spędzacie deszczowe popołudnia?



niedziela, 9 stycznia 2011


Razem z Jarkiem, nie jestesmy specjalnymi fanami słodkości... I nigdy nie byliśmy, nawet jako dzieci. Może właśnie dlatego wciąż nie nauczyłam się piec ciast. W naszym domu raczej rzadko goszczą słodycze, cukierki i ciastka, tylko wtedy gdy ktoś nam je podaruje. I często z chęcią zamieniamy cukierka na pyszną kanapkę z ulubionym serem i pomidorem...
Choć nie ukrywam, że czasem zdarza nam się dziwny głód czekoladowy i wtedy robimy szybką wycieczkę do pobliskiego sklepu, gdzie czekolada zostaje spałaszowana w tempie błyskawicznym - czasem jeszcze zanim zdążymy za nią zapłacić więc z uśmiechem na twarzy pokazujemy pani w kasie papierek po zjedzonej tabliczce :)
Zazwyczaj, gdy odwiedzamy znajomych, na stole obok herbaty i kawy pojawiają się jakies herbatniki, czekoladki albo inne wytwory cukiernicze. Z kolei u innych znajomych, którzy mają dzieci, zawsze zastanawia nas dlaczego dzieciaki tak intensywnie przeszukują kuchenne szafki - dobrze wiedzą, co ich mamy tam ukrywają :)

Za to ostatnio robiąc porządki w czasopismach kulinarnych i porozrzucanych kartkach z przepisami od znajomych, znalazłam tą oto super recepturę na muffiny. Ale są to niezwykłe muffiny bo nie są słodkie ale lekko pikantne... 


Muffiny z szynką i emmentalerem
Magazyn 'Feel Good Food'

Składniki na 6 muffinów:
225g mąki pszennej
1 łyżka proszku do pieczenia
1 łyżka bulionu z kurczaka w granulkach
1/4 łyżki świeżo mielonego pieprzu
75g sera Emmentalera lub Gruyere (opcjonalnie)
garść szczypiorku
2 duże jajka
150ml mleka
50ml oliwy 'Extra Virgin'
75g szynki wędzonej

Ponadto: blacha do pieczenia muffinów i papierowe foremki.


Wymieszać wszystkie suche składniki w misce, pozstawiając trochę sera i szczypiorku, przykryć i schłodzić w lodówce. W osobnej misce wymieszać jajka, mleko, oliwę i 1 łyżkę letniej wody, przykryć i umieścić w lodówce do schłodzenia.

Godzinę przed podaniem, podgrzać piekarnik do 200 stopni, 180 stopni jeśli z wentylatorem. Wymieszać mokre składniki z szynka, dodawać powoli do suchych składników, tworząc wilgotne, grudkowate ciasto, upewniając się, że nie ma grudek niezmieszanej mąki. Przekładać mieszankę łyżką do papierowych foremek ułożonych na blasze muffinowej i opruszyć każdą pozostałym serem i szczypiorkiem. Piec przez 30 minut lub aż muffinki będą rumiane, chrupiące i pachnące. Podawać na ciepło z dodatkowym masłem do smarowania, według uznania.

**** Szczypiorek i Emmentaler można zastąpić świeżym tymiankiem i dojrzałym ser Cheddar.


Nam smakowały a Wam?




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...