Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Spiżarnia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Spiżarnia. Pokaż wszystkie posty

środa, 21 grudnia 2011

Moglibyśmy wymienić milion powodów, dla których kochamy Święta... to uliczne kolędowanie, blask światełek i kolorowych girland w każdym oknie, zapach świerku, pomarańczy i cynamonu wypełniający domową przestrzeń… Śnieżne kule, gdy nakręcone wydobywają z siebie dźwięki znanych świątecznych pieśni… To również magiczna życzliwość, która rozprzestrzenia się wokół jak jakaś epidemia… 


To także tradycje, które wyniesione z rodzinnego domu dziś spisuję na kartkach kuchennego notatnika… być może kiedyś sama je komuś przekaże…. Jedną z tych tradycji jest oczekiwanie na tą jedną jedyną wyjątkową kolację i pieczołowite przygotowywanie różnych przysmaków, co jest integralną częścią okresu świątecznego. Nasze mamy i babcie spędzały długie dni na przygotowywaniu najlepszych domowych receptur, które skrzętnie nam przekazywały. Pamiętam gdy, jako dziecko kilka dni przed Wigilią obserwowałam jak mama krzątała się po kuchni wciąż coś mieszając, ugniatając… pamiętam, gdy wodzona aromatem ciasta z prodiża zbliżałam się do niego by zerknąć przez małą szybkę czy już wyrosło… pamiętam też jak pomagałam kroić cebulę do marynaty śledziowej… brrrr.. łez było co nie miara…
Co roku w naszym rodzinnym domu na stole gościły tradycyjne śledzie w śmietanie. Kilka dni przed Wigilią płaty śledziowe marynowały się w zalewie octowej by potem podczas kolacji mogły aromatycznie zanurzyć się w śmietanie i w towarzystwie ziemniaczków w mundurkach lądować na naszych talerzach. I w tym roku nie może ich zabraknąć już w moim i Jarkowym domu. Nie mogło również w tym roku zabraknąć małych śledziowych eksperymentów. Tak więc poza tradycyjnymi śledziami na naszym stole pojawią się koreczki śledziowe w pesto. 



Tradycyjne śledzie w śmietanie 

6 filetów śledziowych solonych ala Matias 
2 średnie cebule 
400g śmietany (18%) 
Świeżo zmielony pieprz 
1 liść laurowy 
3 ziarna ziela angielskiego 


Kilka dni wcześniej, płaty śledziowe dokładnie płuczemy pod bierzącą wodą, przygotowujemy zalewę octową. 

Do zalewy potrzebne są: 2 średnie cebule, 100 ml octu (10%), 400 ml wody, 8 kulek ziela angielskiego, 2 liście laurowe, sól i pieprz i łyżeczka cukru. 

Do rondla wlać ocet i wodę, doprawić zielem angielskim, liśćmi laurowymi. Dodać, cukier, sól i pieprz do smaku. Doprowadzić do wrzenia i gotować ok 5 min. Gotową zalewę ostudzić. W drugim garnku sparzyć wrzątkiem pokrojoną w plastry cebulę i ostudzić. W uprzednio wyparzonych słoikach układać na zmianę warstwę cebuli i warstwę pokrojonych w kostki śledzi. Następnie zalać ostudzoną zalewą nie pozbywając się ziela angielskiego i liści laurowych. Szczelnie zamknąć słoiczki i odstawić w chłodne miejsce. Tak przygotowane śledzie mogą być przechowywane przez długie miesiące. 

Gdy przyjdzie czas Wigilii, wyciągamy tak zamarynowane (bez zalewy) śledzie do miseczki, dodajemy świeżo pokrojoną w plastry cebulę (ilość według uznania). Śmietanę doprawiamy cukrem, solą i świeżo zmielonym czarnym pieprzem. Można dodać kilka kropel soku z cytryny. Wszystkie składniki dokładnie mieszamy. U nas w domu zawsze dodawało się do mieszaniny śmietanowej jeden listek laurowy i kilka ziarenek ziela angielskiego. Tak przygotowaną śmietaną zalewamy cząstki śledzi. I gotowe! Podajemy z uprzednio ugotowanymi lub upieczonymi ziemniakami w mundurkach. 



Eksperymentalne koreczki śledziowe w czerwonym pesto

6 płatów śledziowych solonych 

2 szklanki oliwy z oliwek ‘Extra Virgin’ 

Czerwone pesto
Mała garść liści bazylii
40g parmezanu
30g orzechów włoskich
1 lub 2 ząbki czosnku
150g suszonych pomidorów 
Kilka łyżek oliwy z oliwek ‘Extra Virgin’
Odrobina octu balsamicznego


Wrzucić wszystkie składniki do robota kuchennego lub blendera i mieszać do momentu osiągnięcia pasty.
Jeśli masz więcej czasu, można także użyć moździerza. Dodać trochę więcej oliwy z oliwek jeśli pesto wyda się zbyt suche. Przełożyć do słoiczka i odstawić aby aromat składników się pięknie połączył. 

Płaty śledziowe dokładnie płuczemy pod bierzącą wodą i osuszamy papierowym ręcznikiem. Każdy płat śledziowy kroimy wzdłuż na połowę tak by otrzymać dwa długie cienkie płaty. Każdy taki płat smarujemy obficie czerwonym pesto i zwijamy w koreczki zabezpieczając drewnianą wykałaczką. Tak przygotowane koreczki układamy ciasno w sparzonych uprzednio słoiczkach i zalewamy oliwą z oliwek. Ważne jest, aby zakryć wszystkie śledzie dokładnie oliwą gdyż w przeciwnym razie zaczną gnić. Następnie potrząsamy słoikiem delikatnie aby pozbyć się baniek powietrza i zakręcamy szczelnie. Tak przygotowane koreczki śledziowe mogą być długo przechowywane w chłodnym miejscu. Najlepiej smakują po kilku dniach gdy śledzie porządnie zamarynują się w pesto. 



Życzymy Wam smacznych śledzikow!
Daria i Jarek

piątek, 16 września 2011


Ziemniaki, kartofle, grule, bulby, perki, pyry, bałabany, harcaki… Nazwijcie je jak chcecie… :)

Niech się zgłosi ten, kto nie lubi ziemniaków… Wątpię by znalazła się taka osoba. A przynajmniej nigdy nie spotkałam takiej na swojej drodze… Nasza miłość do ziemniaków nie zna granic, do każdego typu ziemniaka, słodkiego, słonego, ugotowanego, upieczonego, usmażonego na głębokim oleju… To jedne z najbardziej, jeśli nie najbardziej wszechstronnych warzyw korzeniowych. Są proste, obfite w składniki odżywcze i witaminy i smaczne pod każdą postacią. I najchętniej poświęcilibyśmy wszystkie wrześniowe wpisy na blogu rozmaitym ziemniaczanym daniom z całego świata. Tak więc zacznijmy od tego jakże banalnego a robiącego wrażenie (na talerzu). 


Ziemniaki Ala Hasselback pochodzą ze Szwecji, a nazwa wywodzi się od restauracji Hasselback, która po raz pierwszy zaserwowała je w tej formie. W niektórych restauracyjnych menu, można je spotkać pod nazwą ‘accordion potatoes’ (‘ziemniaki akordeonki’) i do dziś są przygotowywane w ten sam sposób, tak że każdy ziemniak pokrojony jest w cienkie plasterki, ale nie przez całą jego średnicę, a następnie prażony w maślanej oliwie z plasterkami czosnku spoczywającymi pomiędzy plasterkami. Poza eleganckim wyglądem, jest jeszcze jeden fenomen w tej metodzie – dzięki szczelinom pomiędzy plasterkami, ziemniak wystawiony na wysoką temperaturę piekarnika, staje się pięknie chrupiący na zewnątrz i delikatnie miękki i kremowy wewnątrz. To zdecydowanie podkreśla smak samego ziemniaka, który w ten sposób upieczony może być serwowany jako przystawka, jako dodatek do dania głównego lub przekąska. My polecamy pozostawienie skórki i spożywanie ziemniaka wraz z nią, gdyż wszystkie najważniejsze dla ziemniaka składniki odżywcze (Żelazo, Białka i Witaminka C) znajdują się tuż pod jego skórką. 




Składniki: porcja na 2 głodne osoby :)
Dwa duże ziemniaki (rodzaj według uznania), starannie umyte i osuszone. 
4 ząbki czosnku, pokrojone na cienkie plasterki
4 czubate łyżki stołowe masła
kilka łyżek oliwy z oliwek (wg uznania)
sól morska

Ponacinać każdy ziemniak na plasterki ale nie przez całą jego średnicę. W szczeliny między plasterkami włożyć cienkie plasterki czosnku. Opruszyć każdy ziemniak solą morską, gruboziarnistą. Następnie przykryć warstwą masła (grubość według uznania) i skropić oliwą z oliwek. W uprzednio nagrzanym do 220 stopni piekarniku (najlepiej z nawiewem) piec ziemniaczki na blasze przez 1 godzinę do momentu aż skórka będzie chrupiąca. Podawać gorące oblane dowolną ilością szpinakowo – orzechowego pesto. 



Pesto ze szpinaku i orzechów nerkowców. 
Inspiracja zaczerpnięta od Joy the Baker

2 duże garście młodego, świeżego szpinaku 
2 ząbki czosnku 
1/4 szklanki prażonych nerkowców 
2 łyżeczki soku z cytryny 
1/2 łyżeczki skórki z cytryny 
1/3 szklanki świeżo startego parmezanu 
sól i pieprz do smaku 
1/3 szklanki oliwy z oliwek 


Umieścić wszystkie składniki pesto w misce robota kuchennego i miksować do osiągnięcia drobno grudkowatej konsystencji. Doprawić solą i pieprzem do smaku. I gotowe!!! Nadmiar pesto przechowywać w szczelnie zamkniętym słoiczku w lodówce. Może się przydać do różnego rodzaju makaronów lub z pieczywem czosnkowym jako przekąska. 

Smacznego i miłego weekendu wszystkim!


niedziela, 6 lutego 2011


Od jakiegoś czasu w każdym warzywniaku koło stosów przeróżnych owoców, tych typowo europejskich i tych najbardziej egzotycznych, spoglądałam na żółte, nieregularne 'coś', co wygląda trochę jak jabłko, trochę jak gruszka, pokryte 'włoskami', twarde i zupełnie mi nieznajome.... no cóż, już nie!!! Bo w końcu odważyłam się zapytać pana za ladą co to takiego... 'quince' wykrzyczał pan, patrząc się na mnie jak bym przybyła conajmniej z Marsa... Ojej, taki owoc a ja nigdy nigdy go nie jadłam... A może to dlatego, że pigwa jest mało popularnym owocem a przez swoją kwaskowość i cierpkość nie zachęca do spożywania w postaci świeżej. No więc po powrocie do domu, pospiesznie zaczęłam czytać opowieści o pigwie i wygląda na to, że w Polsce ciężko ją dostać poza sezonem czyli poza październikiem a my pigwy mamy tu pod dostatkiem i co najlepsze, że sezonowość pigwy na wyspie nie ma końca. Zupełnie nie pamiętam by u nas w domu robiło się coś z pigwy, a to wielka szkoda bo teraz gdy już pierwsze domowe wyroby pigwowe mamy za sobą, zdecydowanie wiem co straciłam... 



Najwcześniej uprawiana w krajach basenu Morza Śródziemnego. 
Według niektórych legend, to nie jabłko, ale blado-złota pigwa skusiła Ewę. Starożytni Grecy i Rzymianie poświęcili ten owoc Afrodycie i Wenus...
Pomimo, że nie nadaje się do bezpośredniego zjedzenia, jest świetną kandydatką na dżem lub marmoladę (w języku portugalskim pigwa to marmelo), albo nalewkę. Ze względu na dużą ilość pektyn jest świetnym zagęszczaczem. Lekko podpieczona, jest genialnym dodatkiem do mięs i ciast a do tego jest bardzo trwała więc nadaje się do długiego przechowywania.
My skusiliśmy się tym (pierwszym) razem na zrobienie soku i marmolady pigwowej. 
Sok z pigwy ma wiele zastosowań leczniczych i kosmetycznych. Owoce pigwy są niezastąpione w leczeniu przeziębień i wzmacnianiu odporności. Zawierają więcej witaminy C niż cytryna. Oprócz tego zawiera dużo witaminy B1, B2, PP i karotenoidów. Ma działanie antyoksydacyjne. 
Napary z pigwy stosowane są w stanach zapalnych jamy ustnej i gardła. Pomaga również łagodzić stany zapalne w obrębie żołądka. 
Fanów pigwowej nalewki napewno ucieszy fakt, alkoholowe nalewki korzystnie wpływają na pracę serca i obniżają ciśnienie krwi, osłabiają skurcze jelit i pobudzają trawienie. 
Można z niej przyrządzić tonik odmładzający do twarzy. Wystarczy skórki owoców zalać spirytusem, odstawić na 2 tygodnie, a następnie odcedzić i rozrzedzić wodą. 


Pigwowy sok do herbaty.

1,5 kg pigwy (umyta, obrana i pokrojona w drobne kawałeczki)
1/2 kg cukru (do smaku)
szczypta cynamonu

Umytą pigwę, pokrojoną na cieniutkie plasterki (należy usunąć gniazda nasienne) i układać w słoikach - warstwa pigwy - warstwa cukru i szczypta cynamonu (ostatnia warstwa cukier). Przykryć lnianą szmatką i zostawić na kilka dni aby puściła sok. Po kilku dniach, zlać sok przez gazę do wyparzonych butelek i pasteryzować w piekarniku. My poddaliśmy nasze butelki z soki procesowi suchej pasteryzacji w piekarniku (ok 40 minut w 130 stopniach). 


Z pozostałych owoców, które wciąż zachowały swoje cenne właśćiwości zrobiliśmy konfiturę.


Konfitura z pigwy.

Owoce pigwy wraz z cynamonem (pozostałe po soku)
150 - 200g cukru

Pigwę wrzucić na szeroką patelnię, dusić do czasu aż kawałki zaczną się rozpadać, podlewając wodą od czasu do czasu. Dodajemy cukier i smażymy jeszcze chwilę. Wypełniamy słoiki i pasteryzujemy w piekarniku w 130 stopniach przez około 20 minut.


Smacznego!!! 






poniedziałek, 17 stycznia 2011

Dziś 17 styczeń i nasz ulubiony Międzynarodowy Dzień Kuchni Włoskiej.

Dlaczego 17 styczeń?
Ten dzień jest symblicznym świętem obchodzonym we Włoszech na cześć Sant' Antonio Abate (Święty Antoni Wielki), patrona zwierząt domowych i rzeźników. Według włoskiej tradycji tego dnia właśnie rozpoczyna się karnawał - okres szaleństw, nieprzyzwoitości i bogatego jadła...

O tym, że to jeden z naszych ulubionych dni w roku bo świętujęmy z innymi tradycyjne produkty i potrawy rodem ze słonecznej Italii też już pisaliśmy wcześniej. Dlatego dziś krótko i zwięźle będzie i na temat... Pesto alla Genovese... Znane już w czasach starożytnych Rzymian, przechodziło różne przeobrażenia. Ale więcej historii pięknie opisanej na ten temat można znaleźć tutaj.


Zrobiliśmy nasze pesto według tradycyjnej receptury:

Składniki: 
100g świeżej bazylii Genovese
30g orzeszków piniowych
60g dobrej jakości Parmigiano Reggiano
2 ząbki czosnku (łagodnego w smaku)
10g soli morskiej świeżo zmielonej
80cl dobrej jakości oliwy z oliwek 'Extra Virgin'

Ponadto: Moździerz 

Wszystkie składniki ucieramy w moździerzu do uzyskania konsystencji gęstego kremu. Dolewamy oliwę tak aby została całkowicie wchłonięta przez resztę składników. Pesto nie powinno pływać w oliwie. jak również nadmiar oliwy nie powinien się odłożyć na wierzchu reszty składników. Pesto powinno robić się w miarę szybko aby uniknąć procesu oksydacji, co prowadzi do utraty wartości odżywczych. 


I co najbardziej nas cieszy, że mimo, że nie mieszkamy we Włoszech udało nam się kupić Bazylię Genovese - hurraa... :) Gorzej było z czosnkiem ale ten, którego użyliśmy jest tak samo łagodny jak ten zalecany w tradycyjnej recepturze. Zgodnie z tradycją użyliśmy też moździerza. To niesamowite, jak szybko kuchenna przestrzeń wypełniła się aromatem ucieranej w nim bazylii... ach...

Ale samo pesto to nie wszystko! Jest to przede wszystkim świetny dodatek do pasty, zup  i innych dań... Dlatego dzisiaj przyrządziliśmy pastę alla Daria... :) Przepis zwyczajnie przyszedł mi do głowy (choć pewnie ktoś już go kiedyś przyrządzał). Pozostając w kanonie koloru zielonego, który dominuje w pesto, postanowiłam użyć samych zielonych dodatków do naszej pasty... Drugim powodem była oczywiście zawartość naszej lodówki a że w naszym domu żadne resztki pożywienia się nigdy nie marnują, to użyliśmy resztki warzyw oczywiście z pesto w roli głównej. 




Tagliatelle z zielonymi warzywami i pesto


Składniki na 2 duże porcje:
Makaron Taglliatelle
3 łyżki pesto własnego wykonania :)
świeży młody szpinak
groszek zielony (mrożony)
zielona fasola szparagowa (mrożona)
szczypta gałki muszkatułowej
sól i pieprz (do smaku)
oliwa z oliwek Extra Virgin
10g świeżo startego parmezanu


Makaron gotujemy 'al dente' z dodatkiem dobrej oliwy z oliwek. W międzyczasie na patelni rozgrzewamy łyżkę oliwy i dodajemy opłukany świeży szpinak obsypując szczyptą świeżo zmielonej gałki muszkatułowej tak by uwadytanić jego aromat. Po 2 minutach dodajemy rozmrożoną fasolę szparagową i groszek i dusimy jakieś 3-4 minuty często mieszając. Gdy makaron jest już gotowy, odsączamy go z wody i spryskujemy odrobiną oliwy z oliwek do smaku. Następnie dodajemy makaron do warzyw i dorzucamy 3 łyżki pesto. Mieszamy wszystkie składniki dokładnie ale delikatnie tak żeby wszystkie dobrze się połączyły z pesto - około 3 - 5 minut. Nakładamy na talerze i dekorujemy szczyptą świeżo startego parmezanu.

I gotowe! Spożywane w towarzystwie naszego ulubionego Pinot Grigio.... Deliciozo.... :)


Smacznego!

niedziela, 9 stycznia 2011

Każdy, kto kocha włoską kuchnię czeka na następną, już 4 edycję Międzynarodowego Dnia Kuchni Włoskiej. Tradycyjnie, odbędzie się on 17 Stycznia 2011. Dzień ten oznacza wielkie ogólnoświatowe obchody prawdziwej kuchni włoskiej. 

International Day of Italian Cuisines


W ubiegłym roku mieliśmy przyjemność świętować ten dzień w Kulinarnych Impresjach i dowiedzieliśmy się, jak przygotować autentyczne Tagliatelle al Ragu Bolognese. W tym roku oficjalnym daniem jest Pesto alla Genovese, które powstało w Genovese, w regionie Liguria. Pesto jest jednym z najbardziej popularnych surowych sosów, którego receptura powielana jest w wielu wariantach, w zależności od kraju.
Tego dnia, wraz z szefami kuchni z ponad 40 krajów będziemy brać udział w przygotowaniu autentycznego Pesto alla Genovese. Jednakże, każdy smakosz włoskiej kuchni może dołączyć do nas w tej uroczystości.

GVCI - Wirtualna Grupa Włoskich Kucharzy, to związek ponad 900 profesjonalnych kucharzy włoskiego pochodzenia, pracujących w 70 krajach. Wszyscy pracują razem na rzecz zachowania i poprawy poziomu jakości i autentyczności produktów włoskiej kuchni na świecie. Możesz przeczytać więcej o GVCI tutaj.

Tak więc, zapraszamy Was 17 stycznia do wspólnego przygotowania autentycznego Pesto alla Genovese z GVCI.

Niektórzy z was mogą mieć trudności ze znalezieniem poszczególnych składników, w zależności od kraju. Ale jesteśmy pewni, że to niesamowite Pesto alla Genovese można łatwo przyrządzić w domu przy użyciu świeżej bazylii, orzeszków piniowych, Parmigiano Reggiano, świeżego czosnku, soli morskiej i dobrej jakości oliwy z oliwek "Extra Virgin". Jedyne narzędzia potrzebne do jego przygotowania to: marmurowe moździerz i drewniany tłuczek.




Do zobaczenia 17 stycznia!!!!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...