Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Słowiańskie krajobrazy. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Słowiańskie krajobrazy. Pokaż wszystkie posty

piątek, 30 września 2011


Podczas gdy wszyscy wokół zachwycają się specjałami kuchni zachodniej, śródziemnomorskiej, chińskiej i indyjskiej…. Ja z Karolką wracamy do naszych rodzimych wschodnioeuropejskich tradycji…. Ja i Karolka to żywy dowód na wieloletnią, piękną przyjaźń na odległość… oddzielone tysiącami kilometrów i tak spotykamy się by razem kucharzyć… 

… na kuchennym blacie laptop i my, w małym okienku skypa… starannie studiujemy przepis z malutkiej karteczki, który Karolina kiedyś spisała z relacji swojej babci Hani, która to otrzymała go ponoć od swojej mamy Wandy, czyli Karoliny prababci. W międzyczasie opowiadając sobie nowinki ostatnich dni. Po kolei mieszamy składniki: mąkę, mleko, drożdże, roztapiamy masło. Popijamy herbatę z cytryną… rozmawiamy o kwiatach i ziołach, wkładamy wyrobione bułeczki do piekarnika i czekamy, chwila na ploteczki o wszystkim i o niczym… pogoda dziś jest wakacyjna… nie możemy się nadziwić, że kilka dni temu wkładałyśmy jesienne ciuszki… jednocześnie wyciągamy nasze bułeczki i zapach jest piękny, nie możemy się nadziwić… ach i och.. robimy zdjęcia, ustawiamy monitory naszych komputerków by pochwalić się nawzajem naszymi wypiekami… podekscytowane… zupełnie jakbyśmy były tuż obok siebie… jak te buchty, które łączą się w trakcie pieczenia… 


Od Karolki Mamy dostaje maila z rodzinną opowiastką związaną z buchtami… Cytuję za autorką: ‘Zawierucha wojenna rzuciła prababcię Kajki (czyli moja Babunię) do słowackiej Cadcy. Buchta to tamtejsza (znana też na naszym Śląsku Cieszyńskim) wersja drożdżówki, na którą przepis (a tak naprawdę jego brak) jest przenoszony w naszym domu z pokolenia na pokolenie. Od dzieciństwa uczyłam się, jak należy ją robić. Ot, zwykłe drożdżowe, ale nie każdy przepis zaczyna się od sakramentalnego: "posól garnek". I też, mimo szczegółowych instrukcji, ile i czego na oko domieszać, niewielu się udaje. Myślę, że cała tajemnica tkwi w sumiennym ręcznym wyrobieniu ciasta (żaden mikser, ani inna cud-maszyna!) tak, aby "nabrało" jak najwięcej powietrza. Czyli odrobinkę serca należy dorzucić . W buchcie rozsmakowani są wszyscy bliscy znajomi, a stała sie sławna, gdy jeden z przyjaciół zażyczył sobie jej w prezencie ślubnym. Zapach ciepłej jeszcze drożdżówki dostarczonej na uroczystość kościelną, skutecznie rozproszył nie tylko Pana Młodego. Nazwa jest idiomem. Tak samo brzmi w Czechach, Słowacji i Polsce. Udanych wypieków, cieszę się, że nasz domowy specjał wędruje w świat! I smacznego oczywiście. 
Całusy dla Was i przytulanki – Maryla.’ 
Rozmarzyłam się... 



Buchty z powidłami węgierkowymi. 

1/8 l mleka 
20 g świeżych drożdży 
75 g cukru (dać połowę i ewentualnie dosypać wg uznania) 
80 g masła 
400 g mąki pszennej 
2 jajka 
Szczypta soli 
120 g powideł śliwkowych (u mnie własnej roboty, ale o tym w następnym poście, a u Karolki świetne powidła firmy Łowicz). 


Do obtoczenia: ok. 1/4 kostki masła rozpuszczonego w rondelku 

Na kruszonkę: 2 łyżki stołowe masła rozpuszczonego w garnuszku, 4 łyżeczki cukru, 2 łyżki mąki, 1 łyżeczka cukru waniliowego. Wymieszać wszystkie składniki do uzyskania grudkowatej konsystencji. 

Podgrzać mleko. Drożdże rozkruszyć w miseczce i wymieszać z połową podgrzanego mleka i 1 łyżką cukru. W dużej misce na sam spód wysypać szczyptę soli (u nas ok. ½ łyżeczki) Przesiać mąkę. Zrobić w mące dołeczek i do niego wlać drożdże z mlekiem i przysypać je mąką. Odstawić do wyrośnięcia na 15 minut w ciepłym miejscu. 

W małym rondelku rozpuścić masło. 

Do miski z mąką i drożdżami dodać 1 żółtko i 1 jedno jajko. Dodać resztę cukru i mleka. Za pomocą drewnianej łyżki, wykonując ruchy jakby od spodu ciasta, wyrobić na gładką masę. Przy tego rodzaju mieszaniu można zobaczyć jak ciasto ‘bąbluje’ – odpowietrza się (to dobry znak). Następnie wlewać rozgrzane (ale nie gorące) masło po ściankach miski i wykonując te same ruchy łyżką od spodu szybko wyrobić na gładką masę. Ciasto powinno być gęste tak by można było łatwo formować kulki. Opcjonalnie, można dodać rodzynki uprzednio wymoczone w mleku i osuszone. Miskę nakryć i postawić w ciepłe miejsce na co najmniej godzinę. Ciasto powinno podwoić objętość. 

Piekarnik rozgrzać do 180 st C. Wysmarować formę (okrągłą lub keksówkę) i obsypać mąką. 

Masło (100 g) rozpuścić na patelni i wysmarować nim dłonie tak by ciasto się do nich nie lepiło. Ciasto delikatnie nacisnąć i podzielić na 8 dużych porcji. Z każdej zrobić kulkę a do środka wcisnąć łyżeczkę powideł śliwkowych. Każdą z kulek obtoczoną w maśle umieścić w formie (piekłam w okrągłej tortownicy o średnicy 23 cm, a Karolina w dużej keksówce). Odstawić do wyrastania na 15 - 30 minut. Następnie, za pomocą pędzelka kuchennego wysmarować każdą kulkę białkiem z jajka i posypać kruszonką. 

Piec 30 minut. 


Pięknego Weekendu! 



piątek, 29 stycznia 2010


Po raz kolejny stanęliśmy przed wyzwaniem gotowania tego na co nam ochota przyjdzie.
Chwila relaksu i pozwalamy swoim zmysłom buszować w pamięci smakow i aromatów. Po kilku minutach wyłonił mi sie obraz krajobrazu polskiej wsi z przejmującym zapachem ognia, cebuli i ziemniaków. Pyry, grule, bulwy i wszelkiej maści lokalne nazwy na ziemniaka sprawiły, że już byłem o krok od kociołka, z zapiekanką ziemniaczaną, dyndającego nad ogniskiem. Patrząc na jakże wyraźny krajobraz, w którym zamajaczyła polna droga podjąłem decyzję.
Droga doprowadziła mnie na lokalny jarmark gdzie starannie wybrałem ziemniaki nadające się do podgotowania. Wbrew pozorom wybór nie jest łatwy, bo niektóre pyry podczas gotowania zaczynają się rozpadać z zewnątrz pozostając wciąż niedogotowane w środku. Wybór padł na ziemniaki "czerwone", nie wiem jakim cudem znalazły sie na jarmarku. Sięgnąłem też po brokuły, cebule i oczywiście owoce jałowca...
Z naręczem warzyw i aromatycznego boczku znalazłem sie w końcu w swojej izbie kuchennej.
Na moment rozproszył mnie widok lądującego na miejskim lotnisku Boeinga 777 ale po przymróżeniu oczu wszystko wróciło do normy. W miejscu samolotu był nasz polski poczciwy bociek. Troche przerośnięty ale nikt nie ma wyobraźni doskonałej :)
Pichcimy!


Składniki:
6 dużych ziemniaków
2 małe cebule - pokrojone w półtalarki
4 ząbki czosnku - 2 siekamy, a pozostałe 2 wyciskamy (będzie do jogurtu)
100 gram boczku surowego - pokrojonego w plastry
100 gram boczku wędzonego - pokrojonego w kostkę
5 owoców jałowca - miażdżymy żeby szybciej uwolnił się aromat
2 liście laurowe
0,5 łyżeczki tymianku
pół małego brokuła
1 duża marchewka - starta na grubej tarce
szklanka jogurtu greckiego
ser żółty - starty na grubej tarce
pieprz świeżo zmielony
sól


Przygotowanie:
Ziemniaki obieramy i podgotowujemy w osolonej wodzie około 15 minut żeby zmiękły.
W międzyczasie cebule podsmażamy z wędzonym boczkiem. Kiedy cebula sie zeszkli dodajemy liść laurowy, zmiażdżone owoce jałowca i posiekany czosnek. Zrumieniamy całość i odstawiamy.
Brokuła myjemy i rozrywamy na małe kwiatuszki.
Jogurt mieszamy z wyciśniętym czosnkiem i pieprzem.
Ziemniaki już z pewnością są gotowe więc odcedzamy i kroimy w plastry. Można je trochę ostudzić bo wtedy łatwiej się kroi.
Naczynie, w którym bedziemy robić zapiekankę smarujemy od środka oliwą i układamy warstwę ziemniaków, na nią kładziemy brokuły, marchewkę i podsmażoną cebulę z boczkiem i kilka plasterków surowego boczku. Układamy kolejne warstwy przy czym ostatnią warstwę ziemniaków posypujemy tymiankiem i polewamy jogurtem, na który układamy pozostałe plastry boczku.
Całość posypujemy serem i wkładamy do piekarnika rozgrzanego na 190 st. Celcjusza.




Pieczemy około godziny. Kiedy zapiekanka jest już właściwie gotowa włączamy jeszcze funkcję grila w naszym piekarniku dla podpieczenia sera na wierzchu zapiekanki. Tutaj na chwilę zastanowiłem się jak ja bym to zrobił w kociołku nad ogniskiem... hmm prawdopodobnie ułożyłbym kilka rozpalonych drew na wierzchu kociołka :)


Podajemy:
Zapiekankę podajemy z pomidorami ułożonymi na liściu sałaty. Opruszamy je solą i pieprzem. Na wierzch jeszcze posiekana cebula i jemy!
O rany jakie to jest dobre...
Słońce chyli się ku zachodowi. Gdzieś w oddali beczą owce i słychać nawoływanie na schodzące z pastwisk krowy...


Uczta trwa...



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...